Rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego ACL- rodzaje i przebieg zabiegu

Uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego bardzo często wiąże się z urazami występującymi w innych fragmentach kolana (chrząstce stawowej, łąkotce i innych więzadłach). Wykazano 3 rodzaje uszkodzeń, w zależności od jego ciężkości:

Uszkodzenie I stopnia, podczas którego więzadło jest delikatnie uszkodzone, powstało jego naciągnięcie, ale jest sprawne na tyle, że zapewniona jest stabilność stawu kolanowego.

Uszkodzenie stopnia II, podczas którego więzadło jest naciągniętego do tego stopnia, że staje się rozluźnione i następuje jego częściowa niewydolność. Podczas tego urazu stabilność kolana ulega osłabieniu.

Uszkodzenie III stopnia, podczas którego następuje całkowita niewydolność więzadła (zerwanie ciągłości) albo całkowita niewydolność spowodowana nadmiernym jego naciągnięciem. W tym przypadku również staw kolanowy jest niestabilny.

Sytuacje, które powodują uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego ACL to:

  • nagła, gwałtowna zmiana kierunku biegu
  • nagłe zatrzymanie się lub zwolnienie w czasie biegu
  • złe wylądowanie na ziemi po wcześniejszym podskoku
  • bezpośredni kontakt z twardym przedmiotem lub silne zderzenie się (np. zderzenie się obu zawodników w czasie meczu piłkarskiego lub sytuacje, w których mają miejsce faule)

Objawy towarzyszące uszkodzeniu więzadła krzyżowego ACL to:

  • silny ból
  • obrzęki w okolicy stawu kolanowego
  • słyszalne trzaski w stawie kolanowym
  • niestabilność stawu kolanowego (uczucie uciekania kolana)

W ciągu 24 godzin od powstania uszkodzenia kolano puchnie, a ból nasila się (często po dwóch tygodniach objawy całkowicie ustępują). Wiele osób po ustąpieniu dolegliwości decyduje się powrócić do uprawiania sportu. Takie działanie może spowodować:

  • niestabilność kolana i zwiększyć ryzyko powstania kolejnych urazów i zniszczeń wewnątrz stawu (np. urazy łąkotek i chrząstki)
  • utrata pełnej zdolności do ruchów wykonywanych w stawie kolanowym (wyprost i zgięcie kolana może powodować silny ból)
  • dyskomfort podczas poruszania się

dzialanie-wiezadla-acl

Rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego ACL

Leczenie więzadła ACL po nastąpieniu uszkodzenia jest uzależnione od indywidualnych preferencji pacjenta, jego stanu ogólnego oraz stopnia powstałego urazu – osoby z uszkodzonym więzadłem krzyżowym mogą poddać się rekonstrukcji ACL np. tutaj. Młody pacjent, uprawiający regularnie sport, który wiąże się z wykonywaniem ruchów rotacyjnych w stawie kolanowym zazwyczaj wymaga przeprowadzenia zabiegu operacyjnego. W przypadku osób starszych, powrót do codziennej aktywności fizycznej może nastąpić nawet bez wykonania operacji.

Leczenie zachowawcze uszkodzonego więzadła ACL nie jest w stanie przywrócić pełnego funkcjonowania kolana, jednak istnieje możliwość stosowania tej metody u osób zaawansowanych wiekowo oraz u pacjentów z bardzo niskim poziomem aktywności. Osoby chore internistycznie również nie mają możliwości przebycia zabiegu operacyjnego, dlatego w tym przypadku stosuje się leczenie nieoperacyjne.

Zastosowanie ortezy (stabilizatora zewnętrznego), który niestety nie przywróci pełnej stabilności stawu kolanowego, jednak częściowo wpłynie na jego funkcjonowanie. W tym przypadku zalecane jest poruszanie się o kulach ortopedycznych (zwłaszcza w pierwszych dniach po wystąpieniu urazu), w celu uniknięcia obciążenia kolana (w szczególności, gdy podejrzewa się powstanie dodatkowych uszkodzeń lub częściowej niewydolności więzadła.

Fizjoterapia – zabiegi fizjoterapeutyczne zalecane są pacjentom od razu po wystąpieniu uszkodzenia. Ważny jest indywidualny dobór ćwiczeń, których celem jest przywrócenie ruchomości w stawie kolanowym oraz wzmocnienie mięśni poprawiających stabilność kolana.

Leczenie operacyjne

Najczęściej stosowaną metodą rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego (ACL – więcej) jest przeprowadzenie zabiegu operacyjnego.

Odtworzenie ciągłości więzadła– polega na zszyciu więzadła i wszczepieniu sztucznej taśmy, która przyjmuje formę wewnętrznej opaski. Dzięki tej metodzie możliwa jest odbudowa więzadła, przywrócenie stabilności stawu oraz z biegiem czasu odtworzenie nowego więzadła. Zabieg wykonuje się około 14 dni po wystąpieniu urazu lub wcześniej. Cechuje się minimalnym ryzykiem wystąpienia szkód i najszybszym powrotem do aktywności fizycznej (nawet tej związanej ze sportem).

Rekonstrukcja Więzadła z użyciem sztucznych więzadeł (NEOLIGAMENTS JEWEL ACL)– jest drugą, nowoczesną formą naprawy uszkodzeń więzadła ACL. Stosuje się ją głównie w przypadku niemożności wykonania wcześniejszej techniki lub w sytuacji, gdy konieczny jest szybki powrót do wyczynowej aktywności sportowej. Zabieg wykonywany jest za pomocą artroskopu.

Klasyczna rekonstrukcja więzadła ACL za pomocą artroskopu– powstałe ubytki zostają wymienione na przeszczepioną tkankę. Przeszczep spełnia rolę „rusztowania” dla odbudowanego więzadła. W tym celu stosuje się materiał pobrany od pacjenta (ścięgno mięśnia półścięgnistego lub więzadła rzepki). W przypadku tej metody, czas powrotu do pełnej wydolności biomechanicznej jest nieco dłuższy- więzadło jest najsłabsze po około 6 miesiącach od wykonania operacji.